Een kleine moeite blijkt vaak een groot gebaar

Een wasje draaien, even mee naar een afspraak, iets ophangen: via het vrijwilligersplatform Ermelo voor Elkaar komen allerlei hulpvragen voorbij. Achter elk verzoek gaat vaak een hele wereld schuil. Mooi om te zien hoe inwoners van betekenis kunnen zijn voor elkaar. Lees het verhaal over Wijmie van Dasselaar (67), die iemand zocht om haar hondje Truus uit te laten. En ook hoe Axel van Steen (54) haar vervolgens hielp.

‘Wie wil mijn hondje uitlaten?’ Wijmie stelde die vraag niet voor niets via het platform. Ze zat er best mee omhoog. Ze heeft suikerziekte, een ontsteking aan haar teen en gaat van de ene behandeling naar de andere. Half mei moet ze opnieuw onder het mes.

Nee, ze houdt niet van klagen. Maar haar man overleed zo’n zes jaar geleden. Niet lang daarna verloor ze ook haar moeder. Het waren intensieve jaren van zorgen voor anderen, met weinig rust voor zichzelf. Vervolgens kreeg ze zelf ernstige lichamelijke klachten. Even leek het erop dat ze niet meer zelfstandig thuis kon wonen. Dat liep gelukkig anders.

Hondje Truus en kat Daantje geven haar dagelijks afleiding en troost. Toch is het nu lastig om meerdere keren per dag naar buiten te gaan en Truus uit te laten. ‘Ik heb een scootmobiel, dus ik probeer het soms zelf. Maar dat kost veel energie.’ De pijn in haar voet is heftig. Zelfs zware pijnstillers helpen niet altijd.

Wijmie vertelt haar verhaal in haar kleine huurwoning nabij het centrum van Ermelo. Verhuurder Uwoon is bezig met een renovatie. Tijdens het interview wordt de gevel schoongespoten. Ondertussen komt ook de wondverzorgende langs, die dagelijks het verband om haar voet verschoont. Wijmie laat zich er niet door afleiden. Ze vertelt over haar pensioen. ‘Ik ben nog niet zo lang gestopt. Heb jarenlang op Veldwijk bij GGz Centraal gewerkt. Dat was wel even wennen, zonder al mijn collega’s.’

Haar kinderen komen regelmatig langs, maar wonen te ver weg om dagelijks te helpen. ‘Via de gemeente hoorde ik over 'ermelovoorelkaar.nl(Verwijst naar een externe website)'. Daar heb ik mijn vraag geplaatst. Ik was blij dat er zoiets is.’ 
Het vrijwilligersplatform is een website waarop mensen en organisaties hulpvragen en vacatures kunnen plaatsen. Maar dus ook hulp kunnen aanbieden. Vanuit het idee dat iedereen iets te bieden heeft. Tijd, talent, aandacht. Niet voor niets is het motto: ‘Helpen maakt je happy’. 

Axel van Steen is inmiddels ook binnen. Hij begroet Truus en Daantje uitbundig. Wijmie moet lachen. Ze is blij met Axel, die reageerde op haar hulpvraag en dagelijks langskwam om Truus uit te laten. Inmiddels hebben anderen het van hem overgenomen. Een lange kennismaking was niet nodig. ‘Dat ging vanzelf’, zegt Axel. Wijmie knikt. ‘Ik was zo blij dat er iemand was.’

Axel: ‘In Ermelo zorgen we goed voor elkaar. Dat merk ik steeds weer. Voor mij is het naastenliefde. Je wilt er zijn voor de ander.’ Hij heeft op dit moment geen betaald werk. ‘Maar ik zet me breed in. Ik ben opgeleid als activiteitenbegeleider. Ik ben een mensenmens. En ik houd van dieren.’

Volgens Axel zeggen dieren veel over mensen. ‘Als je wilt weten hoe iemand is, kijk hoe hij met dieren omgaat. Heb je geduld? Sta je open? Dat zie je meteen.’ Hij laat het zien ook. Als de kat onder de tafel kruipt, gaat hij erachteraan. ‘Het beest is helemaal nat’, zegt hij. Wijmie lacht. ‘Dat komt door het werk buiten.’

In de volle, maar gezellige woonkamer liggen speeltjes voor hond en kat. Wijmie zorgt goed voor haar dieren. En dankzij de hulp wordt er ook voor haar gezorgd. ‘Zonder Axel en de anderen had ik een groot probleem. Nu hoef ik me daar geen zorgen over te maken.’

Was het eigenlijk moeilijk om hulp te vragen? ‘Helemaal niet’, vindt Wijmie. ‘Het werd juist heel hartelijk aangeboden. En het is eenvoudig. Je meldt je vraag en hoort vanzelf of iemand kan helpen. Ik kan het echt iedereen aanraden.’