Raadslid aan het woord

In een tijd waarin verschillen steeds sneller zichtbaar worden, lijkt iets essentieels langzaam te verdwijnen. De bereidheid om echt naar elkaar te luisteren. Vaak wordt gezegd dat de politiek beter naar de samenleving moet luisteren. En dat klopt. Misschien vergeten we soms dat een samenleving óók sterker wordt wanneer mensen weer naar elkaar durven luisteren.

Niet om direct te reageren. Niet om gelijk te halen, maar om werkelijk te begrijpen wat de ander beweegt. Polarisatie ontstaat zelden door verschil van mening. Het ontstaat wanneer verbinding plaatsmaakt voor verwijdering. Democratie leeft niet alleen in raadzalen of verkiezingen. Democratie leeft juist in gesprekken tussen mensen die anders denken, elkaar wel blijven zien als mens.

Misschien is dat een mooie gedachte richting de zomer, dat vooruitgang niet begint bij harder praten, maar bij beter luisteren. Want uiteindelijk bouwen we geen gemeenschap door tegenover elkaar te staan, maar door te blijven zoeken naar wat ons verbindt.

Nero de Boer

Raadslid CDA

n.deboer@ermelo.nl(Verwijst naar een e-mailadres)

In de politiek gaat het vaak over grote onderwerpen als wonen, bereikbaarheid, veiligheid en zorg. Maar uiteindelijk draait vertrouwen in de overheid om iets veel eenvoudigers: doen wat je zegt en zeggen wat je doet.

Inwoners, ondernemers, sportverenigingen en maatschappelijke organisaties moeten erop kunnen rekenen dat afspraken worden nagekomen en dat de overheid duidelijk communiceert over wat wel en niet mogelijk is. Juist daarin wordt het verschil gemaakt tussen beleid op papier en vertrouwen in de praktijk.

Als raadslid merk ik dat inwoners ervaren dat niet alles altijd goed gaat. Maar zij verwachten wel dat fouten worden erkend, dat er openheid is over gemaakte keuzes en dat afspraken serieus worden genomen. Dat zijn wat mij betreft belangrijke kenmerken van een gezonde bestuurscultuur.
 

In de afgelopen bestuursperiode heeft de gemeenteraad het college regelmatig moeten aanspreken op de uitvoering van afspraken, de informatievoorziening richting de raad en de wijze waarop besluiten tot stand kwamen. Dat is niet goed voor het vertrouwen van inwoners en ook niet voor de samenwerking tussen raad en college.

Nu een nieuwe bestuursperiode is begonnen met grotendeels hetzelfde college, hoop ik dat hierin verbetering zichtbaar wordt. Niet omdat de raad daarom vraagt, maar omdat een betrouwbare overheid de basis vormt voor goed bestuur. Daar hebben uiteindelijk alle inwoners van Ermelo belang bij.

Zo zie ik dat

Gert Jan Brouwer
Raadslid en fractievoorzitter VVD Ermelo
g.brouwer@ermelo.nl(Verwijst naar een e-mailadres)

Regelmatig word ik benaderd door inwoners van Ermelo over plaatsen waar de trottoirs slecht zijn. Voorbeelden zijn de Horsterweg, hier lopen mensen vaak op de fietsstrook. En de Kerklaan, een belangrijke route voor veel mensen richting het centrum.

Enkele weken geleden liep ik met iemand met een visuele beperking een stukje mee, en zag weer hoe lastig het is dat trottoirs schuin aflopen, dat tegels ongelijk liggen, en dat er ineens een lantaarnpaal bijna midden op een trottoir staat. Wij blijven aandacht vragen voor het verbeteren van trottoirs en willen daar graag zo snel mogelijk mee aan de slag, samen met andere Raadsleden die dit ook belangrijk vinden.

Uiteraard kost dit geld. Maar als je kijkt naar de onderwerpen waar mensen Raadsleden vaak over benaderen, en naar het feit dat wij een zorggemeente zijn,
mag het ook een hogere urgentie hebben.

Voor nu, blijf vooral aangeven waar trottoirs niet goed zijn. Uw informatie helpt mij om mijn werk als Raadslid beter te doen. Nog een nabrander, maar deze is gericht aan Ermeloërs met een hond. Als je hond per ongeluk op de stoep poept, ruim het dan even op. Met dank namens vele andere Ermeloërs.

Zo zie ik dat.

René Arts
Raadslid Progressief Ermelo
r.arts@ermelo.nl(Verwijst naar een e-mailadres)

De afgelopen maanden ben ik samen met een collega langs verschillende (sport)verenigingen gegaan. Overal zag ik hetzelfde: betrokkenheid, creativiteit en de wil om samen iets moois neer te zetten. Mensen die zich met hart en ziel inzetten voor hun club. Vaak vragen ze daar niet veel voor terug—alleen een gemeente die luistert, meedenkt en faciliteert.

Dat zette mij aan het denken over “participatie”. Waarom zouden we die kracht niet veel meer benutten in onze eigen wijken?

We hebben het vaak over participatie, maar echte betrokkenheid gaat verder dan meepraten over projecten. Het gaat om meedoen. Om samen je buurt inrichten, verbeteren en onderhouden. Met een dorpsfonds geef je inwoners die ruimte: ideeën indienen, samen kiezen en uitvoeren.

Voor mij gaat het om meer dan alleen een moestuin. Het gaat om het gevoel dat je ergens bij hoort. Dat je buurt voelt als een thuis—nog voordat je de voordeur opent.

Als mensen zich zo verbonden voelen, nemen ze ook meer verantwoordelijkheid. Voor elkaar en voor hun omgeving. Zo bouwen we samen aan buurten waarin mensen naar elkaar omkijken.

Zo zie ik dat.

Abdulahad Al Qas
Raadslid Één-Ermelo
a.alqas@ermelo.nl(Verwijst naar een e-mailadres)

We hebben het in de raad vaak over ‘de samenleving’. Maar als ik dan zo rondkijk, vraag ik me regelmatig af: wie vertegenwoordigen we hier eigenlijk?

Vaak kan ik het aantal vrouwen op één hand tellen. Onlangs was ik bij een bijeenkomst met ondernemers uit Ermelo die betrokken zijn bij woningbouw. Hoge opkomst, veel expertise. Maar geen enkele vrouw.

Dat wringt. Want vrouwen zijn overal. In bedrijven en instellingen, in scholen en de zorg, in buurten, kerken en vrijwilligerswerk. Ze leiden teams, nemen besluiten en dragen verantwoordelijkheid. En toch verdwijnen ze opvallend vaak zodra het over politiek gaat.

Dat ervaar ik heel dichtbij. In mijn eigen fractie ben ik de enige vrouw. Dat is op zichzelf niet erg. Maar het betekent wel dat een perspectief minder vertegenwoordigd is. En dat perspectief gaat niet over ‘zacht’ of ‘hard’, maar veel meer over wat besluiten betekenen voor mensen thuis.

Waarom zetten vrouwen die stap zo weinig? Misschien omdat we denken dat we eerst alles moeten weten. Of omdat het leven al vol is. Of omdat politiek nog te vaak voelt als een plek waar je vooral moet vechten.

Maar goede politiek vraagt echt iets anders: luisteren, afwegen, durven twijfelen.

Als vrouwen hebben we iets te brengen.
De vraag is niet of we dat kunnen.
De vraag is: durven we én willen we aan tafel te gaan zitten?

Liesbeth Urbach
Raadslid ChristenUnie
l.urbach@ermelo.nl(Verwijst naar een e-mailadres)

Dit was jaren geleden een uitspraak van een landelijk politicus. In het begin van deze raadsperiode haalde de coalitie meteen het voorkeursrecht voor een nieuwe grotere woonwijk van tafel. Vier jaar later zijn we helaas nog nauwelijks verder gekomen om een nieuwe locatie aan te wijzen. Een ‘rustige’ raadsperiode dus.

In onze buurgemeenten wordt volop gebouwd aan grotere nieuwe woonwijken. Wij moeten alles in het werk stellen om de woningnood op te lossen. Wanneer jongeren wegtrekken heeft dit effect op de vergrijzing. Het enige wat echt helpt voor alle doelgroepen zoals jongeren, senioren en mensen met een urgentie is bijbouwen. Daarom is grootschalige woningbouw zo belangrijk. Helaas schiet het niet op. Wij blijven ons hiervoor inzetten.

Wij willen bewoners in het buitengebied ook laten weten waar ze aan toe zijn. “Waar moet de gemeente aan werken?” “Passende woning voor iedereen” vond 57% van degenen die de enquête van het publieksonderzoek invulden. Daarom: voortgang met grootschalige woningbouw.

Wij willen zo veel mogelijk prioriteiten geven aan bouwen voor onze eigen inwoners. Want blijven wonen in Ermelo, wie wil dat nu niet?
In gepraat kan je dus niet wonen, wel in een echt huis. Daar is duidelijkheid, durf en bestuurlijke daadkracht voor nodig.

Pieter Stam

Raadslid SGP

p.stam@ermelo.nl(Verwijst naar een e-mailadres)

Kerst is een tijd van samenkomen, waarin de dagen korter worden en lichtjes bij de huizen aangaan. Heel vroeger toen de mensen op reis moesten, deden ze dat in een groep. Oud en jong gingen samen op reis, deelden voedsel en verhalen, en hielpen elkaar. Ze kenden de waarde van samen. Ouderen gaven wijsheid door en jongeren brachten energie. En niemand bleef achter.

Dit beeld van saamhorigheid is nu nog steeds relevant. Elkaar helpen om het geheel verder te brengen en zo een hechte gemeenschap te zijn. Samen sterker, tja, lijkt vanzelfsprekend en is zo belangrijk. In deze laatste dagen van het jaar kijken we achterom en vooruit. In de geest van Kerst houd elkaar vast, ook als de reis van 2026 begint.

Marjan van Noort
Raadslid CDA Ermelo
M.vannoort@ermelo.nl(Verwijst naar een e-mailadres)

Participatie. Klinkt ingewikkeld, alsof je eerst een cursus Latijn moet volgen. Maar het gaat gewoon over meedoen. En meedoen begint bij drie simpele stappen: luisteren, leren, leveren.

Luisteren. Dat is niet de gemeente die al knikt omdat ze het antwoord al klaar heeft. Nee, écht luisteren. Naar inwoners die worstelen met woningnood. Naar ouders die zich zorgen maken over hard rijden in de wijk. Naar jongeren die dromen van een skatebaan.

Leren. Want als je luistert, hoor je dingen die je nog niet wist. Soms leer je dat een kleine aanpassing een groot verschil maakt. Soms leert de gemeente dat hun idee briljant leek… maar vooral in hun eigen hoofd.

Leveren. Het moment waarop woorden veranderen in daden. Geen rapporten die stof vangen. Geen eindeloze vergaderingen. Wel een bank in het park. Een veilig zebrapad. Een avond waarop inwoners samen plannen maken.

Participatie is dus geen vergadertaal. Het is gewoon de kunst van samen werken aan onze gemeente. En daar wil ik als raadslid namens één-Ermelo zelf ook aan bijdragen: niet alleen luisteren, maar samen leveren.

Met nieuwsgierigheid. Met de wil om te doen. Want uiteindelijk willen we allemaal hetzelfde: een plek waar we graag wonen.

Henri Luitjes

Raadslid EénErmelo

h.luitjes@ermelo.nl(Verwijst naar een e-mailadres)

In de arena van de politiek lijkt fatsoen soms een schaars goed. Wat is fatsoen eigenlijk en waarom is het belangrijk in de politiek?

Fatsoen is niet alleen een kwestie van beschaafd gedrag, het is een fundament van vertrouwen en van respect tonen voor de ander, zelfs – of misschien vooral – in een tijd van grote meningsverschillen en polarisatie.

Het is goed je als politicus, als lid van de gemeenteraad, te realiseren dat je niet alleen spreekt voor je eigen aanhang, maar voor de hele samenleving. Dan maak je ruimte voor dialoog. En dan bied je een platform waarop verschillende perspectieven kunnen worden vergeleken zonder dat onderlinge strijd de overhand krijgt. 

Politiek fatsoen is daarmee niets minder dan een brug naar wederzijds begrip; het is niet alleen een morele plicht, maar ook essentieel voor de democratische processen waarin we ons bevinden.

Als we fatsoen in de politiek en in de samenleving een kans geven, kunnen we ook in Ermelo een politiek klimaat blijvend behouden waarin samenwerking met en begrip voor elkaar de norm zijn. Dat is niet alleen een missie van de politiek, maar een gezamenlijke verantwoordelijkheid van ons allemaal.

Zo zie ik dat.

Cor Louwerse
Raadslid CDA 
c.louwerse@ermelo.nl(Verwijst naar een e-mailadres) 

‘De overheid? Die vertrouw ik niet meer.’ Ook in Ermelo hoor ik dit in gesprekken steeds vaker zeggen. Hoe komt dat? Veel (landelijke) verkiezingen in korte tijd, ‘zwabberbeleid’ op allerlei niveaus en het gedrag in ‘de politiek’ zijn argumenten die vaak worden aangedragen.

Mensen willen een overheid die doet wat ze zegt en zegt wat ze doet. Vertrouwen komt te voet en gaat te paard. Iedere politicus heeft de taak om het vertrouwen van inwoners (terug) te winnen. Hoe? De wijze koning Salomo geeft er in de Bijbel lessen voor. Ik noem er één: doe niet te snel een belofte. Let op je woorden. En als je wél een belofte doet, kom die dan ook na.

Ik haast mij erbij te zeggen dat geen mens dit volmaakt kan. Waar mensen werken, worden fouten gemaakt. Het is goed als we elkaar daarop aanspreken en daarvan leren.

Nog even naar Salomo. Hij zegt er namelijk iets bij. ‘God is in de hemel, en u bent op de aarde.’ In vers 6 van het Wilhelmus zingen we: ‘Mijn Schild ende Betrouwen zijt Gij, o God, mijn Heer.’ Wie op Hem vertrouwt, binnen en buiten de politiek, komt nooit beschaamd uit.

René Heij
Raadslid SGP
r.heij@ermelo.nl(Verwijst naar een e-mailadres)

Deze week start de Week tegen Eenzaamheid. Een week waarin van alles uit de kast wordt gehaald om bewoners die eenzaam zijn extra aandacht te geven. Ja, en ik doe daar ook aan mee, door een activiteit te organiseren speciaal voor inwoners met mobiliteitsproblemen. Met andere fractieleden hebben we afgesproken dat iedereen deze week op bezoek gaat bij iemand met weinig sociale contacten.

Ermelo heeft veel betrokken bewoners en organisaties die dagelijks naar de ander omkijken. Maar toch, onderzoeken laten zien dat eenzaamheid ook in Ermelo bestaat zowel onder jong als oud. Kan de overheid het oplossen? Kan de samenleving er iets aan doen? Je gunt toch iedereen een fijn leven. Ik weet, dé oplossing is er niet, maar samen kun je meer dan alleen.

Laten we het onderwerp Eenzaamheid niet beperken tot een themaweek, maar ons er elke dag bewust van zijn. Er zijn plaatsgenoten die het fijn vinden om meer aandacht te krijgen. Een bezoekje, een keer iemand meenemen naar een activiteit, kleine dingen die grote verschillen maken. Wil je er eens verder over dit onderwerp doorpraten? Neem gerust contact met me op.

Ad de Kort
Raadslid CDA
a.dekort@ermelo.nl(Verwijst naar een e-mailadres) 

Er bestaan puzzels in soorten en maten, met 4 stukken, met meer dan 1000 stukjes. Incomplete puzzels, of puzzels waarbij je niet weet wat je gaat puzzelen.

Het verdelen van de schaarse ruimte vergelijk ik de laatste tijd daar mee, met het puzzelen zonder te weten wat je gaat puzzelen. We hebben verschillende ontwikkelingen. Ontwikkelingen op het gebied van woningbouw, defensie, natuurherstel, economie, recreatie, leefbaarheid. En elke ontwikkeling vraagt ruimte. En elke ontwikkeling heeft gevolgen: als we niet aan natuurherstel doen, kunnen we geen woningen bouwen. Als we niet onderzoeken of de bedrijven van Kerkdennen willen verplaatsen binnen Ermelo, dan weten we niet hoeveel ruimte we nodig hebben. En of we überhaupt woningen kunnen bouwen op Kerkdennen. Laten we nadenken of ondergronds parkeren het uitgangspunt wordt bij nieuwe ontwikkelingen in Ermelo, omdat het een veel betere leefomgeving geeft. Laten we het niet alleen over woningen hebben maar ook over de voorzieningen die wijken leefbaar maken.

Daarom vind ik het zo belangrijk dat we antwoord geven op de vraag: hoe ziet Ermelo er uit in 2050? En dat kan alleen als we alle opgaven gezamenlijk en tegelijk inpassen in de ruimtelijke puzzel.

Evelien Kars

e.kars@ermelo.nl